جایگاه دامپزشکی در پرورش آبزیان

جایگاه دامپزشکی در پرورش آبزیان

مباحث مربوط به بهداشت و بیماری های آبزیان، نخستین مسئولیت مستقیم مزرعه داران و پرورش دهندگان ماهی است. آنها باید به دانش روز صنعت پرورش ماهیان سردآبی و گرم آبی مجهز گردند، چگونه؟ استخدام نیروهای کارآمد در زمینه های مختلف بیماری، تغذیه آبزیان و مدیریت پرورش ماهی اولین اقدام است.
    2ـ شرکت در همایش های بین المللی و نمایشگاه های تخصصی بخصوص در اروپا و آسیای جنوب شرقی دومین قدم آموزشی است. تا دو ماه دیگر یکی از معتبرترین همایش های بین المللی پرورش آبزیان در ترکیه که با اتوبوس و قطار به راحتی می توان در آن شرکت کرد، برگزار می گردد. کدام پرورش دهنده ماهی در آن جا شرکت می کند؟ در این همایش آخرین دستاوردهای پیشگیری از بیماری ها، واکسن ها و تجهیزات پرورش آبزیان (ماهی، میگو، گیاهان آبزی، خرچنگ و...) ارایه می گردد، که حضور پرورش دهندگان در آن همایش و مشاوره با همکاران موفق دیگرشان در سایر کشورها فرصت بسیار خوبی برای تجربه آموزی و استفاده از تجارب آنهاست. شاید کارشناسان دامپزشکی و تحقیقات شیلات و دانشگاه ها در آن جا شرکت کنند که می کنند، اما واقعا جای پرورش دهندگان در چنین همایش های بین المللی که تقریبا هر ماهه در دنیا برگزار می شود، خالی است.
    بحث بیماری استرپتوکوکوزیس و مباحث مربوط به واکسن نیز ناشی از عدم آگاهی پرورش دهندگان از میکروبیولوژی و نحوه ی مبارزه با آنهاست. این موارد را یک دکتر دامپزشک تازه فارغ التحصیل به خوبی می تواند شناسایی و درمان کند؛ به شرطی که پرورش دهندگان برای علم ایشان پول هزینه کنند، و مزرعه ی خود را در اختیار دکتر دامپزشک قرار دهند، این بیماری یک نوع باکتری است که از تخم به بچه ماهی منتقل نمی گردد، این باکتری در شرایط گرما، وجود نیتریت بالا و تراکم گسترش می یابد، دقت بفرمایید گسترش می یابد و آثار پاتولوژیک خود را نشان می دهد. این باکتری از کجا می آید و منشا آن کجاست؟ بنده به اتفاق همکارانم حاضریم یک کارگاه آموزشی در این ارتباط برگزار نماییم و منابع اصلی و فرعی این باکتری را در تک تک کارگاه های پرورش ماهی مشخص و راه ورود باکتری در کارگاه را مشخص کنیم. وظیفه ی اصلی یک دامپزشک در تمام فارم های پرورش (دامداری، مرغداری و آبزیان) شناسایی پاتوژن و ارایه دستورالعمل های پیگیری است؛ لذا پرورش دهندگان بایستی نظیر پرورش دهندگان دام و طیور دکتر دامپزشک جوان و باانگیزه استخدام کنند تا بتوانند به خوبی دستورالعمل بهداشتی صادر نمایند. نکته بسیار بسیار مهم این است که این بیماری یکی از صدها نوع بیماری آبزیان است، فردا انواع بیماری وارد کارگاه های پرورش ماهی خواهد شد. مثالی بزنم، مدیران مزارع پرورش گاو و گوساله (پرورش گوشت و تولید شیر)، مدیران مزارع و صنعت طیور کشور (اعم از مرغ تخم گذار و پرورشی) چگونه با بیماری ها مبارزه می کنند؟
    آنها کمترین وابستگی و اتکا را به سازمان های دولتی نظیر دامپزشکی دارند چون بهترین دکترهای خصوصی دامپزشکی کشور را در اختیار دارند و آنها بدون اطلاع و مشاوره با این دامپزشکان آب نمی خورند. آنها حداقل سالی دو بار در سمینارها و کارگاه های آموزشی بین المللی شرکت می کنند، تمام ساعات شبانه روز در مزارع کار می کنند، از احوالات کارگران و مهندسین و مدیران مزارع باخبرند. هیچ کدام از ایام تعطیلات، در ویزیت و بازدید از مزرعه در کار آنها کمترین تاثیری ندارد، حقوق بسیار خوبی می گیرند و کاملا از نظر مسکن و اتومبیل تامین هستند و در تمام تصمیمات مدیریت کارگاه نقش تعیین کننده ای دارند، ولی فقط کافی است کوچکترین بیماری و یا وقفه در تولید شیر و گوشت و تخم مرغ در گله دیده شود و دلیل آن هم به سبب کاهلی و سهل انگاری ایشان باشد، بلافاصله اخراج و تمام سابقه ی خدماتی ایشان باعث عدم همکاری با سایر پرورش دهندگان می شود، اینها را یک دامپزشک به خوبی می داند و به همین دلیل هر روز اطلاعات علمی خود را افزایش می دهد. با این اوصاف واقعا بحث 4 ساعته نحوه ی واکسیناسیون استرپتوکوکوزیس برای بنده ی دامپزشک کسل کننده و خسته کننده است. چون بحث به واسطه ی عدم توازن سطح علمی طرفین بسیار کش دار شده است.
    لذا پیشنهاد می گردد پرورش دهندگان چنانچه می توانند، هر کدام یک دامپزشک جوان استخدام کنند و در غیر این صورت اتحادیه پرورش دهندگان ماهی قزل آلا نسبت به ایجاد تیم پیشگیری و مبارزه با بیماری ها اقدام نمایند و کلینیک بهداشت و بیمار ی های ماهی قزل آلا را ایجاد نمایند و روی پای خودشان بایستند. ان شاءالله

/ 0 نظر / 22 بازدید